ⓘ Bencil genetik unsur

                                     

ⓘ Bencil genetik unsur

Bencil genetik unsurlar, organizmanın uygunluğu üzerinde olumlu veya bir olumsuz etki olmasa bile, genomdaki diğer genler pahasına kendi aktarımlarını artırabilen genetik bölümlerdir. Genomlar, geleneksel olarak, organizmanın ortama uygunluğunu iyilestirmek için birlikte hareket eden, birbirine bağlı birimler olarak görülmüstür. Bununla birlikte, genler kendi aktarımları üzerinde bir miktar kontrole sahip olduğunda, kurallar değisebilir ve bu nedenle, tüm sosyal gruplar gibi, genomlar da kendi bölümleri tarafından bencil davranıslara karsı zayıftır.

Bencil genetik unsurların ilk gözlemleri neredeyse bir yüzyıl önce yapıldı, ancak konu birkaç on yıl sonrasına kadar yaygın bir ilgi görmedi. George Williams ve Richard Dawkins tarafından popüler hale getirilen gen merkezli evrim görüslerinden esinlenen iki makale, 1980de Natureda art arda yayınlandı - Leslie Orgel ve Francis Crick tarafından ve Ford Doolittle ve Carmen Sapienza tarafından - ve bencil genetik unsurlar kavramını o zamanlar "bencil DNA" olarak adlandırılıyordu daha genis bilimsel topluluğa tanıttı. Her iki makale de, bir aktarılma avantajına sahip oldukları sürece genlerin organizmanın ortama uygunluğu üzerindeki etkilerinden bağımsız olarak bir popülasyonda yayılabileceğini vurguladı.

Bencil genetik unsurlar artık çoğu organizma grubunda tanımlanmıstır ve kendi aktarımlarını tesvik etme yollarında dikkate değer bir çesitlilik gösterirler. Uzun zamandır, evrim ile alakası az, genetik bir merak olarak görmezden gelinse de, artık genom boyutu ve mimarisinden türlesmeye kadar genis biyolojik süreçleri etkilediği kabul ediliyor.